صحه بگذارد . « 1 » اين‌جاست كه عظمت و برترى اسلام در محدود ساختن آزادى روشن مىشود . در جهان امروز بهره‌مندى از آزادى يك شرط بيش ندارد و آن اين كه ، هر فردى از هر نوع آزادى برخوردار است مشروط بر اين‌كه مزاحم آزادى ديگرى نباشد ، از اين جهت بت‌پرستى و قمار و شراب و فحشا و خود فروشى آزاد و بلامانع است ؛ زيرا يك چنين آزادى فردى مايهء سلب آزادى ديگران نيست ، ولى در اسلام بهره‌مندى از آزادى دو شرط دارد : 1 . مزاحم ديگرى نباشد ؛ 2 . به سعادت خود لطمه‌اى نزند . در غير اين صورت ، به‌شدت از آن جلوگيرى مىگردد هر چند همهء مردم و يا اكثر آنان خواهان آن باشند . از اين جهت اسلام بسيارى از منكراتى را كه در كشورهاى دموكراسى رايج است ، ممنوع مىشمارد و براى مرتكب ، كيفرهايى معين مىكند . از اين رو گرايش به شرك و بت‌پرستى جرم است و مشرك تا حدّ قتل تهديد شده است ؛ زيرا شرك بدترين لطمه را بر پيكر انسانيت وارد مىسازد و انسان با آن عظمت را ، خوار و زبون ساخته و مقام انسان را به سرحدّ خضوع در مقابل سنگ و گِل تنزل مىدهد ، تا آن‌جا كه بسيارى از اعمال ناشايست عرب جاهلى ، معلول انحراف از يكتاپرستى بوده‌است . آيا با اين وضع صحيح است رهبر اسلام شرك و مشرك را به رسميت بشناسد و تماشاگر چنين صحنه‌اى گردد ؟ شرك و بت‌پرستى هر نوع فضيلت و كمال را از انسان مىستاند تا آن‌جا كه خود را زبون حيوانى مانند گاو و يا موجوداتى بىجان مانند ماه و خورشيد و سنگ و گل مىسازد .

--> ( 1 ) . نتيجهء چنين بىبندو بارى در مسائل جنسى ، پيدايش بيمارى خطرناك « ايدز » در آمريكا و انگلستان است كه چهرهء وحشت‌زاى خود را نشان داده و همه را مرعوب ساخته است .